خاتمي و بوش

خبر جالبي كه همه منتظر نتيجه آن نشسته اند ديدار خاتمي و بوش و كتاسف ( رييس جمهور اسراييل )در مراسم خاكسپاري پاپ است. همان كسي كه همه در گوشه و كنار دنيا به عنوان نماد صلح مي شناختنش و به آن اعتراف هم كرده اند. اگر اين ملاقات به خوبي صورت بگيرد، شايد در طول تاريخ اين ثبت شود كه فردي كه هميشه دم از صلح و دوستي مي زد حتي مرگش هم صرف اين راه كرد. به نظر خيلي افتخار بزرگيست. منظورم دست دادن بوش و خاتمي نيست. منظورم اين افتخاريه كه ممكنه فردي در تاريخ كسب كند.
نكته در اين جاست كه به تازگي بعد از رو شدن كانديداهاي رياست جمهوري سوالي كه خبرنگاران از كانديداها مي پرسند اين است كه اگر شما جاي خاتمي بوديد آيا با كلينتون دست مي داديد يا با او عكس مي گرفتيد؟
هر چند جوابها لزوما قانع كننده نبوده اما مسئله در اينجاست كه كسي با رفتار اخلاقي مخالف نيست. پس بايد حالا نشست و منتظر بود كه رييس جمهوري كه در ماه هاي آخر رياست جمهوري خود به سر مي برد و تصميم به راه اندازي NGO بين المللي گفتگو تمدنها دارد، از اين فرصت چگونه استفاده مي كند. آيا ترجيح مي دهد خود را از منظر عموم پنهان كند؟